donderdag 27 oktober 2011 15:12

Een wijze les die ik van vader meekreeg: “blijf weg van de gokkast en koop geen aandelen. Breng je geld liever naar de spaarbank.” Vader had gelijk, maar het beroerde is dat de pensioenfondsen niet naar hem hebben geluisterd.

Zij die er voor doorgeleerd hadden, wekten de indruk dat het vanzelfsprekend was, een behoorlijk percentage van het salaris te sparen voor later.

 

Nooit heeft iemand uit die kringen verteld dat pensioenen kunnen verdampen door risicovolle beleggingen. Nu vraag ik me af: “Waar is de deskundigheid van de regering en niet te vergeten de vakbonden, waar we blind op vertrouwden?” Zaten zij te slapen?

Nu onze bijdragen van jaren noeste arbeid binnen zijn, weten de verantwoordelijken niet waar al dat geld is gebleven?” Naïef?  Nee, dit is stelen, zonder dat er sancties op staan. Er wordt gegoocheld met procenten, indexaties. Er wordt gesleuteld aan een nieuw stelsel dat natuurlijk nadelig uitpakt voor de kleine man.

Ook ik  ben er altijd van uit gegaan dat alles na veertig jaar, waardevast,  geregeld zou zijn. Vol vertrouwen  al die tijd mijn deel bijdragend en niet bevroedend op het eind van de rit besodemieterd te worden. Opeens roept men van alle kanten dat het niet vanzelfsprekend is  dat de opgebouwde rechten ook daadwerkelijk worden uitgekeerd. Maar wie heeft dat geld dan in zijn zakken gepropt?

Het is toch van de gekke, dat je na een leven van hard werken ontdekt, dat het zogenaamde waardevaste pensioen is afgebrokkeld. De pensioenbeheerders, waarbij regering en vakbonden over de schouder meekijken, beter gezegd potverteerders, geven elkaar de schuld. En nu komen er in die wirwar van pensioenfondsen met hun eigen voorwaarden, ineens allerlei reparatieplannen op de proppen. Tel uit je verlies!! Welke kaasschaaf ook op de pensioen reparatieplannen wordt losgelaten, conclusie: we zijn gewoon de pineut.

Tijdens een vakantieweekend kocht ik een Telegraaf met een column van een psycholoog. Maar dan wel een psycholoog van de kouwe grond. Een citaat: “Misschien dat de groeiende pensioenangst krachten losmaakt in de ouder wordende mens. Met een kleine investering kan men in de zomermaanden rondrijden met de ijscokar en tijdens de winter met warme worst of friet. Bovendien is het bijverdienen van een zakcentje goed voor het huwelijk”, aldus deze proleet. “Want de meeste vrouwen, zitten er helemaal niet op te wachten dat manlief veel thuis is”, voegt hij er nog eens fijngevoelig aan toe. Je zult psychisch in de problemen zijn gekomen en naar zo’n psycholoog worden verwezen.

Hans Roelofs

< Vorige		Volgende >