donderdag 19 januari 2012 20:13

Afgelopen zomer was ik weer eens even in mijn geliefde en oh zo mooie stad Maastricht. Nu weet ik wel dat mijn geboortestreek de Veluwezoom en in het bijzonder Arnhem, nog altijd mijn grootste liefde is. Maar toch, die stad in het uiterste puntje van Limburg heeft een speciaal plaatsje in mijn hart. Je kunt er zo heerlijk dwalen door die schitterende straatjes en pleintjes.

Je vindt er unieke kroegen zoals De Bobbel en den Ouden Vogelstruijs aan het Vrijthof, of In den Moriaan, het kleinste café van Nederland. Hier mondt het riviertje De Jeker uit in de Maas. Dit riviertje kun je op een paar plekken in Maastricht volgen. Zo’n dikke vijftig jaar geleden zwoer ik hier een allerliefst meisje  mijn eeuwige trouw.  Ik zou niet weten waar ze is gebleven. Ach lieve tijd….

In het voorjaar van 1959 kreeg ik een baan in het Maastrichtse filiaal van een landelijk bekend warenhuis. Ik viel met de neus in de boter. Een collega nodigde mij uit, samen met zijn familie en kennissen carnaval te vieren. Het werd een onvergetelijke ervaring. In een welhaast middeleeuwse sfeer met al die verklede mensen dansend en hossend achter de ‘Zaatte Hermenie’ (dronken harmonie) door die smalle straatjes. In de jaren daarna heb ik, samen met vrienden en vriendinnen, vele malen carnaval gevierd, maar zo intens als toen in Maastricht heb ik het nooit meer beleefd.

Vandaag, de eerste dag van de week zit ik achter mijn computer en hoor op de achtergrond via de radio, het lied ‘Kom met me mee naar Maastricht’, van Benny Neyman. Weer waan ik me even in het uiterste zuiden van ons land.

Inmiddels woon ik al meer dan vijf en dertig jaar in Drachten. Ondanks mijn liefde voor de eerder genoemde steden voel ik me hier thuis. “Is dit niet in tegenspraak  met wat je eerder beweerde?”, zult u zich misschien afvragen. “Ik denk het niet. De intensiteit waarmee ik destijds leefde is afgenomen. Gelukkig maar, want dat had ik niet volgehouden. Bovendien, de liefde voor Drachten is anders. Hier trof ik een prachtige schouwburg, nog staat in mijn geheugen gegrift de allervriendelijkste kennismaking met directeur Roel Oostra. Prettige scholen voor onze kinderen. Goede sportaccommodaties, in de loop der jaren een paar goede vrienden, en een mooie omgeving.

Kortom, alle ingrediënten voor een goed en evenwichtig leven. Ik voel me daar goed bij. Voor het inmiddels drie weken oude, 2012, wens ik u hetzelfde.

Hans Roelofs

< Vorige		Volgende >