donderdag 12 januari 2012 18:03

Mijn beste wensen! En beste wensen zullen u van alle kanten hebben bereikt ondanks de sombere berichten die ons allemaal om de oren vliegen.  Als we de nieuwsdiensten moeten geloven dan ziet het er de komende jaren niet goed uit.
Dat ik desondanks niet in de put zit komt omdat ik oudejaarsdag in een nostalgische bui een Dag Ouwe band in de videorecorder zette. En het bleek dat een kleine twintig jaar geleden de economische toestand van ons land bijna net zo beroerd was als tegenwoordig. Want Oene en Jei verschenen januari 1984 op het toneel met hun mini-draaiorgeltje en zongen:

Och meensen wat is et doch treurig
och meensen wat is et doch triest,
wat is iedereen sikkeneurig,
doet net of hij alles verliest.
Want elkeneen mut sich bekrimpe,
want elkeneen mut sunig an,
wil ieder en alles beskimpe
’t is één grote zwijnepan!
Elk jammert, klaagt en zeurt mar door
zingt droevig met in ’t koor:
Snoeie, besunige, korte en mindere,
dat snijdt jandorie gien hout.
Somber roept elkeneen dagelijks:
et gaat fout!

En dan ging een slepend melodietje over in een opgewekt gezang:
Luuster nou es even naar een goeie raad
die wij jimme geve, zomar hier op straat
laat de moed niet sakke, ’t leven gaat toch door,
laat je toch niet pakke, hou de kop der foor !
Oene en Jei gelove honderd persent
dat iedereen an alles went,
wil even luustere, geacht medemens
naar onze nieuwjaarswens:
Veel bezit is aardig, luxe reuze fijn
maar je kunt er zonder heel gelukkig zijn!
Goed gezond te blieven, frede in ’t gesin
is ’t allerbelangriekst,  geeft et leven sin.
Hou alle ruzies uut et echtlike bed
leef opgewekt, handel korrekt,
en blieve wij dan wat gesond met mekaar
wordt et een goed Nieuwjaar!

Dat was, zoals gezegd, in 1984 en toen zijn we vanuit het dal de berg weer opgeklommen. Nu zijn we weer dalende. Nou en.
Klimmen we toch binnenkort weer omhoog!

PS. voor de jeugdige  lezertjes:
Oene en Jei stonden met hun wagen op het woonwagenkamp in Dr.Compagnie en waren in de zeventiger en tachtiger jaren van de vorige eeuw begin januari altijd te vinden in de Nieuwjaarsrevue ‘Dag Ouwe’ van de Lawei

Roel Oostra

vrijdag 09 december 2011 08:19

Alweer is 't december, maand van Sinterklaas en Kerstmis, van cadeautjes en 'in de mensen een welbehagen'. Omdat de Sint weer vertrokken is dacht ik deze keer maar eens een stukje over dat 'in welbehagen' te produceren.

Lees meer...

woensdag 09 november 2011 23:04

Soms maak ik mij wel eens een tikje ongerust over de tijd waarin we met zijn allen terecht zijn gekomen. Ik denk daarbij niet in de eerste plaats aan de politiek want dat heeft nu niet direct mijn grootste interesse.

Lees meer...

donderdag 13 oktober 2011 21:25

Sneintemiddei 11 septimber 2011 fûn yn de Vijverzaal fan it Servotel in bysûnder femylje Biesma barren plak en wy, myn frou en ik, fûnen it in eare dat wy derbij wêze mochten. Dy middei seach in moai útfierd boekje fan in 140 bledsiden mei de titel ‘Myn betinksels’ it ljocht.  Dy betinksels wiene fan de no 97 jierrige Sjoukje Biesma-Hof, sûnt 1977 widdo fan Louw Biesma, de ûnferjitlike hûsmaster fan de Lawei. Ik kin rêstich sizze dat de Biesma’s de Lawei mei grut makke hawwe.

Op side 57 kaam ik tsjin: As de glimkes fan it libben grimassen wurde, ferwachtsje wy skouderklopkes fan de dea! Is dat no net moai fûn?

Der stean sa’n hûndert Fryske en zo’n veertig nederlandstalige ‘betinksels’ yn.  Om ’t myn romte fansels beheind is in pear priuwkes.

NEI  SKOALLE

Yn tûzen eangsten sit ik as ik dy op dyn fytske

nei skoalle gean lit.

Oer dy grutte wei wêr t lange rigen auto’s

eangstoanjeiend foarby raze

En al kinst de rigels fan ‘t ferkear op dyn tomke

Do bist amper acht en sa boartlik.

En út it nederlânske part it ferske oer in boerefaam dy mei kij nei de merke moast..

 

DRIJFSTER

Zij dreef de koeien naar de markt

daarin was ze zeer bedreven

en ’t was haar niet aan te zien

maar bij ’t scheiden van de markt

bedreef ze ook de liefde en ’t bleek alras

dat ze in ’t bedrijven der liefde

bij lange na nog niet bedreven was. . .

Dat was al gauw aan haar te zien

 

Gjin inkeld stikeltsje te stekken? Ja doch wol.  It is tige spitich dat der net even in korrektor troch de ferskes skoffele hat want der sit hjir en dêr wol wat ûnkrûd.

Dat nimt lykwols net wei dat it in kostlik boekje is. Né, net te keap. Frou Biesma hat har bern, femylje en goekunde der gewoan in grut plezier mei dien.

Werom skriuwst der dan  oer sille jimme faaks tinke. Wol ik fyn it prachtich as minsken op jierren, as it har teminsten jûn is geastelik sûn te bliuwen, net oer de geraniums nei bûten sitte te slûgjen mar nei bêste kinnen aktyf bliuwe. En ik fûn it in pracht hoe’t hja mei har 97 jier mei fêste hân yn boekje nei boekje in persoanlike opdracht sette. Op nei de hûndert frou Biesma !

maandag 19 september 2011 21:13

zaterdag 03 september 2011 17:03

Waar blijft de tijd. . . (1)

Deze verzuchting van Jules de Corte zal menigeen weleens slaken. In mijn herinnering, pakweg zestig jaar geleden, was ons goede Drachten een dorp met 10.000 inwoners, bebouwd langs de doorgaande weg van Noord naar Zuid, de Drachtster- en Dwarsvaarten met een dorpskern rond dat veenkoloniale kruis.

Lees meer...

maandag 19 september 2011 21:09

Het hoorde vroeger tot mijn beroep en nu ik in de derde leeftijd ben zie ik nog steeds graag veel toneelstukken, kleinkunstzaken, opera’s, kortom podiumkunsten in den breedsten zin des woords, om het maar eens deftig te zeggen.

Lees meer...