woensdag 09 november 2011 23:04

Soms maak ik mij wel eens een tikje ongerust over de tijd waarin we met zijn allen terecht zijn gekomen. Ik denk daarbij niet in de eerste plaats aan de politiek want dat heeft nu niet direct mijn grootste interesse.

Als het niet allemaal gaat zo ik het graag zou willen, dan kan ik er verder toch ook niets aan doen. Ik draag van tijd tot tijd het mijne bij aan de Goede Gang van Zaken door braaf mijn stembiljet in te vullen in het stembureau van het gemeentehuis. Wietse Petrusma kom ik daar al jaren tegen en die kan getuigen dat ik echt mijn best doe.

 

Nee, als ik mij ongerust maak dan is dat niet om de politiek. Maar mijn bezorgdheid over deze (dure) tijd komt voort uit de verschijnselen die ik dag in dag uit om mij heen zie. Ik denk soms dat de mens er in onze tijd ‘geestelijk’ bepaald niet rijker op is geworden en dat over het algemeen helemaal niet inziet. De moderne mens vindt zichzelf wel verschrikkelijk knap en soms denk ik wel eens, dat is  nu juist het stomme. Die neiging tot knap zijn, het krampachtig streven naar algemene ontwikkeling. Bijvoorbeeld door het oplossen van puzzels waar meestal niets en soms prutsprijsjes mee te winnen zijn. Het volk van Nederland, met een heleboel andere volken, is verzot op puzzelboekjes, kruiswoordraadsels, sudoka, Hersengymnastiek en soortgelijke spelletjes op de televisie. Zelfs Zij-die-mijn-Zorgen-deelt is er uren stil mee en ik moet soms zelf mijn koffie inschenken, zo ver is ze dan van deze wereld af.

Ja, je mag een persoonlijkheid hebben als een bitterkoekjespudding en een ziel als een lege Colafles dat hindert allemaal niets als je maar algemeen ontwikkeld en zodoende een ster in puzzelen, bridge, poker en meer van dat soort zaken bent.

Maar wie o wie komt nu eens aandragen met echte oplossingen voor de puzzels van bijvoorbeeld het vluchtelingen probleem, de voedselschaarste in Afrika, de verschrikkingen van kindsoldaten, voor kinderporno, voor de gruwelijke terreur?

Om het maar eerlijk te zeggen, ik weet van een heleboel ditjes en datjes een beetje, maar van iets echt belangrijks weet ik niets. En zo is het gesteld met 95% van mijn tijdgenoten. Ik denk dat dat nou precies het probleem is waar het om gaat. In onze verchroomde eeuw blinkt alles. Maar echte uitblinkers zijn heel schaars.

 

Volgende >