Home Columns Pake Praat Welbehagen

Welbehagen

Alweer is 't december, maand van Sinterklaas en Kerstmis, van cadeautjes en 'in de mensen een welbehagen'. Omdat de Sint weer vertrokken is dacht ik deze keer maar eens een stukje over dat 'in welbehagen' te produceren.

Maar zittende voor mijn lege schermpje kom ik er toch niet recht voor in de stemming. Want als je een beetje volgt wat er in de wereld gebeurt, kun je eigenlijk niet met 'in de mensen een welbehagen' aankomen. Honderdduizenden zijn van huis en haard verdreven en zoeken naar een wildvreemd plekje om veilig te kunnen leven. 

Nodeloos en nutteloos wordt op grote schaal gemoord en geen instantie schijnt deze waanzin te kunnen keren. In de mensen een welbehagen, ja, ja. Daarbij, het komt angstig dichtbij. Iedereen kan zich toch voorstellen dat uit arme landen duizenden naar het rijke Westen proberen te trekken om zich een menswaardig bestaan op te bouwen? En dat er stemmen opgaan om de grenzen maar weer te sluiten?
Want niemand weet hoe het komt, maar nog erger, niemand weet hoe het moet. In de mensen een welbehagen, jawel. ...

Maar wij, hier in Smallingerland, hebben het toch goed? Nou en of. Vergeleken bij een groot deel van de wereld leven wij in Luilekkerland. In een rechtsstaat waar democratisch tot stand gekomen wetten burgers beschermen en rust en orde verzekeren. Maar ook hier zie je tekenen van verval. Ergert het u bijvoorbeeld ook zo als je leest wat er allemaal zinloos wordt vernield en wat dat de gemeenschap kost? Ik denk dat een echte straatagent zijn salaris wel kan verdienen alleen al door de preventieve werking van zijn aanwezigheid. Maar dan moeten die er natuurlijk wel voldoende zijn. Want onze welvaart schijnt niet groot genoeg te zijn om genoeg agenten op de been te houden. Ik bedoel geen computer-agenten, die moeten er ook zijn, maar de gewone agent op straat die raddraaiers zonder pardon in de kraag pakt en wat mij betreft zonder proces rechtstreeks in een werkkamp brengt. Waar ze dan aan het werk gezet worden met een kruiwagen en een schop. Drachtster Vaart graven bijvoorbeeld. Misschien beseffen ze dan hoe ruim honderd jaar geleden hun voorouders in deze regio het hoofd boven water moesten houden.

Dit lijkt niet erg op een kerstoverpeinzing, vrees ik. Maar het is ook nog maar begin december. Toch wens ik u nu alvast, recht uit mijn hart, gezegende kerstdagen en een goede jaarwisseling.

 

 


© Pluskrant