Herfstsignalering
donderdag 20 oktober 2011 19:11
Plotseling is het zover. De oudste kleuters zijn tijdens de vakantie een onzichtbare grens gepasseerd. Ze komen nietsvermoedend terug op school en aanschouwen het wonder: ze zijn rijp voor het leesproces! Het moet wel nog even vastgesteld worden door de toets, de herfstsignalering.
Na het signaleren is het tijd voor de huisbezoeken. Zo gaat dat bij ons op school. De signalen worden doorgegeven aan het thuisfront. Juf Heleen van de onderbouw zit eerst om tafel met de directeur, de i.b.-ster (individuele begeleiding) en de i.r.t.-er (remedial teaching) en spreekt haar kinderen door.
Bij Noor wordt ook even stil gestaan, het is een apart geval. Ze oogt zo bij de hand en praat in samengestelde zinnen. Ze neemt de klas over als Heleen even weg moet. Maar dat lezen…
- Ze is zo gemiddeld, zegt Heleen, anders kan ik het niet zeggen. Ik heb nog nooit zo’n gemiddeld kind gehad. Nou ja, bij lezen dan.
- Maar daar hoor je je toch niet druk om te maken? Een gemiddeld kind is toch fijn? Wat bedoel je nou precies?
- Tja, nou ik zie wel. Ik ga het er wel met de ouders over hebben.
- En wat zeg je dan? Uw kind is gemiddeld? Ik zou maar uitkijken dat te zeggen. Het is een gevaarlijk woord. Tenminste buiten de school… Net zoiets als: voorspelbaar.
- Ja, nou je het zegt, voorspelbaar is ze ook. Maar dan vooral bij het lezen. Goed, ik zal tactisch zijn.
- Zal ik mee gaan, zegt i.b.-ster Liza.
- Dat lijkt me nou net niet tactisch genoeg…
- Oké, de volgende!
Noor is opgetogen als ze ziet wie er heeft aangebeld.
- Ha, die juf!
- Is moeder thuis?
- Ja hoor. Kom maar binnen. We hebben koekjes gebakken.
Het is een gezellig bezoek. De moeder van Noor is al net zo’n vlotte prater als haar dochter. En de koekjes smaken goed. Heleen kijkt, toch wel een beetje signalerend, om zich heen. Dan valt haar oog op een dik boek. Harry Potter!
- Ha! zegt ze tegen Noors moeder, U bent ook een fan van Harry!
- Hoe bedoelt u? O, dat boek. Nee hoor dat is van Noor. Die heeft ze allemaal. Ze verslindt ze.
Even duizelt het in Heleens hoofd: Ze is hier toch wel op het goede adres? Natuurlijk, daar zit Noor, dezelfde als vanmorgen op school, en die kijkt haar stralend aan.
- Nou zeg! Kan jij dan lezen?
- Jawel, zegt Noor. Op school nog niet, maar thuis wel.
Tom de Boer