woensdag 01 februari 2012 22:18

Bij de zoveelste poging de soos in de wijk nieuw leven in te blazen, leerde ik Karel kennen. Aardig dat ‘nieuw leven’ want de meeste vrijwilligers waren al jongbelegen. Alleen hem kon je bestempelen als belegen. Wel een man  met niet alledaagse hobby’s.

Zo bezat hij een python, die eens in de zoveel weken werd gevoerd met een levende rat of cavia. Ook kon hij  vuurspuwen, overigens een act die wij hem verboden uit te voeren i.v.m. de veiligheid. Toen de soos begon te draaien werd hij onze vaste portier. De soos heeft het uiteindelijk minder lang volgehouden dan de voorbereidingstijd.

Ik ging wel eens even bij Karel langs. Hij vertelde dan honderduit over het trainen van de jeugd van een plaatselijke voetbalclub. Veel kinderen kwamen bij hem over de vloer. Karel had een mooie computer en kocht ook vaak de nieuwste spelletjes. Speelden kinderen in zijn tuin dan kwam al snel de fles cola tevoorschijn. Was er een kind jarig, werd  in overleg met de ouders een cadeautje gekocht. Kon hij wel betalen, want hij had een goedbetaalde baan.
De jeugd was dan ook nooit te beroerd om voor Karel een klusje te doen. Autowassen of de heg te knippen. Karel was zogezegd een echte kindervriend. Alom geliefd.

Karel was jaren geleden gescheiden. Allerlei wilde verhalen deden de ronde over die relatie.
Toen ik Karel weer eens belde vertelde hij me hevig ontdaan, dat hij in voorarrest had gezeten op verdenking van seksueel misbruik van kinderen.
Een buurvrouw had hem aangesproken op zijn gedrag met haar kinderen. Karel ging hierop naar de politie om te vragen wat hij er mee aan moest. Omdat een tweede gesprek met buur tot niets zou leiden en de politie zonder aangifte, ook niets ondernam, ging hij onverrichterzake naar huis. Intussen keerde een groot deel van de buurt zich tegen Karel. En ook de kinderen mochten niet meer in zijn nabijheid vertoeven. Hij vond het verschrikkelijk. Een tijd later werd Karel  toch aangehouden en drie dagen lang ondervraagd, waarna hij naar huis mocht. Ondertussen stelde Karel  de sportvereniging op de hoogte. Hoewel het bestuur geen bezwaren had dat hij de trainingen voortzette, besloot hij toch te stoppen.

De relatie met de buurt is goed verziekt. En Karel tracht elke verdenking uit te sluiten door contact met kinderen te vermijden. Uiteindelijk is de zaak geseponeerd. Karel heeft nog lange tijd bij een psycholoog gelopen. Maar ‘lekker in zijn vel’ heeft hij nooit meer gezeten.

Hans de Ridder

< Vorige