Thuis, op het kerkhof

dinsdag 27 december 2011 09:10

Van deze kleine stad, waaruit ik kwam,

Waarheen ik telkens wederkeer, vernam

Ik achter mij stil wandelende schreden.

Verwonderd zag ik om. Even beneden

Het kruis in 't midden draagt een vrouw een vlam.

Dit steenen beeld, vlak naast een treurwilgstam,

Stond of 't gereed was, op mij toe te treden.

Geen levend mensch was daar, maar het geluid,

Dat mij bedroog, scheen deze vrouw te wekken

En in mijn angst bracht zij de woorden uit:

‘Sla geen geloof aan klanken, die u trekken,

De waarheid is een vuur, geen ijdel woord,

Wie waarheid spreekt, die draagt een schroeiwond voort’.

Anton van Duinkerken (1903-1968)