Home Poëzie Illusies

Illusies

De zelf-beloofde wonderen van uw jeugd

zijn weggedoezeld tot een schamelheid;

en weggedwerreld is in daaglijksheid,

de tuin vol wilde geur, die niet meer heugt.

 

Uw jaren vonden banen vast omlijnd.

Het liep als ’t lopen moest en zelden spaak.

Iets anders deedt gij dan uw diepste taak –

en nu ontwaakt gij even voor het eind.

 

Het binnenspel van uw verbeelding bant

de nutteloze zwaarte van ’t verstand,

in welks omkluistering gij doods moest leven.

 

Droom weer, droom nog, droom over zee en land,

droom los u uit den dag en droom nog even

een glimp van schoonheid in de droom hergeven.

 

 

F. Schmidt Degener (1881-1941)

uit: 55 variaties op een bekend thema (1937)

 

 

© Pluskrant