Home Poëzie Boudewijn Büch

Boudewijn Büch

Soms droom ik alle muren leeg

Geen tekst, geen regels op papier.

Letterloos en zonder kijkplezier.

 

Een huis dat in de tijd verzweeg,

dat sterven uit de voegen drijft

waar wonen niet beschrijft

de woorden zinloos langs de wanden,

maar dakloos de bestanden

vervliegen uit het fundament

van deze dode letters D en O.

 

Een taal voor neergang resistent

onwerkzaam op het doodsniveau.

Gebeiteld in het Lege huis van Leven:

Hier werd verleden nooit geschreven.

 

 

Boudewijn Büch (1948-2002)

uit: Verzamelde gedichten (1995)

 

 

© Pluskrant