zaterdag 18 februari 2012 13:15

Net als ieder ander heb ik ook wel eens van die dagdromen de Staatsloterij te winnen. Dromen over wat ik zou doen met die enorme klap geld waarover ik dan beschik. In ieder geval een ton langdurig vastzetten bij de Frieslandbank en van de rente, plus geld van een paar sponsors, ieder jaar een mooi feest organiseren voor een grote groep kinderen met een verstandelijke beperking.

En zeker ook iets doen voor nooddruftige bejaarden die alleen AOW hebben en door ‘losers’ gedropte bijstandsmoeders met hun kinderen. Wat zou nou leuker zijn om die bejaarden eens lekker te verwennen met een mooi pakket heerlijkheden of eens mee uit eten te gaan en de bijstandmoeder met hun kinderen te laten shoppen?

Iedere maand ontvangen we een Staatslot. Om de spanning er in te houden kijken we niet naar de trekkingsuitslag in de krant. Het zou de droom alleen maar verstoren. Onverwacht gebeurt het dan toch, als je in de krant leest dat iemand in Zeeland de hoofdprijs heeft gewonnen. Dan maar even gekeken welke kruimels er nog te verdelen zijn. Toch nog € 5,- gewonnen? Neen,verlies beperkt tot € 10,- na aankoop van een lot van € 15,-.

Als politicus kies je ook voor  verwezenlijking van je dromen of voor zoethouderij  van het stemvee voor een andere aanpak. Je koopt zeker geen Staatslot want je weet dat je bij deze voor de overheid geweldige melkkoe toch vrijwel kansloos bent. Neen, je verkwanselt allereerst op schaamteloze wijze de aardgasopbrengsten en als blijkt dat deze bodemloze put toch ook droog kan vallen, dan heb je altijd nog de fiscus. Of het nu is d.m.v. BTW, accijns, IB of bezuinigingen, je maakt een wet en spekt de kas. Het is toch eigenlijk te zot voor woorden; je kan domweg teveel geld uitgeven in de wetenschap dat je toch altijd de hoofdprijs pakt. Een loterij met voor jou als enige deelnemer de hoofdprijs en het lot wordt door anderen betaald. Hoe zal het in Smallingerland gaan?

Hoe zal het  college onder aanvoering van de nieuwe burgemeester  het fiksen met  het openbreken van al gemaakte afspraken met projectontwikkelaars,  is het prestigieuze bouwproject: Lawei, Meldij, Museum en  Bibliotheek in één cultuurpaleis een stille dood gestorven? Om over het Drachtster vaartplan maar niet te spreken. Woningschades bij het heien aan het Raadhuisplein, structuurvisies, inhuren van externe adviseurs, vooruitgeschoven begrotingsposten zullen ook wel wat  kosten. Zoals de Rijksoverheid altijd kijkt naar het extra belasten van het autogebruik, heeft de gemeente vast nog iets in petto.

Paul Jansen

< Vorige		Volgende >